دوربین هامعرفی دوربین و متعلقات

راهنمای جامع خرید دوربین DSLR، بخش دو

اگر به خاطر داشته باشید، در قسمت اول به ماهیت و انواع دوربین های دیجیتال SLR پرداخته و آنها را با یکدیگر مقایسه کردیم. و حالا نوبت به داستان سنسورها، لنزها و… می رسد.

همه چیز درباره سنسورهای دوربین دیجیتال SLR

۱- انواع سنسور

CCD یا دستگاه بار جفت شده

امروزه بسیاری از دوربین های دیجیتال ببین و بگیر از این نوع سنسور بهره می برند و آن را در برخی از DSLRهای رده پایین و متوسط هم می توان یافت. به گونه ای که هر شرکت تولید کننده دوربین های دیجیتال SLR حداقل یک مدل بر پایه CCD در ویترین خود دارد.

SuperCCD فوجی فیلم برای فوتو دیودها و لایه فیلتر رنگ از طرح بندی لانه زنبوری بهره می برد.
مزایا: به طور سنتی بالاترین کیفیت تصویر پبکسل به پیکسل را دارند. سنسورهای فعلی از معماری های چیپ مبدعانه ای بهره می برند که برای افزایش سرعت یا دامنه دینامیکی طراحی شده اند.
معایب: مصرف انرژی بسیار زیاد. بسیار گرانقیمت.

CMOS یا نیم رسانای اکسید فلزی مکمل

نمونه های اولیه سیموس مزایای سنسورهای ارزان قیمت با چیپ الکترونیکی درونی اما دارای نویز را به همراه داشتند. با افزایش مدارهای درون آن، منطقه جمع کننده نور در هر پیکسل افزایش یافت و در نتیجه حساسیت و کیفیت آنها به گونه ای بالا رفت که بسیاری از سنسورهای CCD را هم پشت سر گذاردند.

سنسور CMOS به کار رفته در دوربین کانن Digital Rebel XT
مزایا: از نظر تئوری هزینه تولید پایین تری دارند. نسبت به CCD مصرف انرژی کمتری دارند.
معایب: سنسورهای CMOS از هم رده های CCD شان بزرگتر هستند و در نتیجه باعث افزایش اندازه دوربین خواهند شد.
جمع بندی انواع سنسور
ادعاهای تئوریک را رها کرده و دوربین ها را بر اساس نوع سنسورشان دسته بندی نکنید. چه بسیار دوربین های DSLR مجهز به هر یک از این دو تکنولوژی می توان نام برد که عکس های عالی (و البته به درد نخوری) می گیرند.

۲- اندازه های سنسور

تقریبا سنسور تمام دوربین های دیجیتال SLR از نمونه های بند انگشتی موجود در هم نوعان ببین و بگیرشان بزرگتر (و به تبع آن) گرانقیمت تر هستند. دوربین های SLR دیجیتال فعلی از این اندازه سنسورها بهره می برند:
چهار سوم  (Four Thirds)
این اندازه سنسور ویژه فرمت Four Thirds است که یک استاندارد باز ویژه دوربین های DSLR بوده و توسط کداک و المپوس خلق شده است.
ابعاد: ۱۷.۳ در ۱۳ میلیمتر
نمونه دوربین: تقریبا تمامی DSLRهای تولیدی المپوس و پاناسونیک
APS
یک عبارت ساده شده برای سنسورهای تصویری که تقریبا اندازه ای برابر با فیلم های فرمت APS-C یا APS-H دارند. اغلب دوربین های SLR دیجیتال از این اندازه بهره می برند.
ابعاد: متغیر است. APS-C دامنه ۱۴ در ۲۱ میلیمتر تا ۱۶ در ۲۴ میلیمتر را پوشش می دهد. APS-H هم ۲۸.۷ در ۱۹.۱ میلیمتر
نمونه دوربین:  EOS 60D کانن (۲،۴۰۰،۰۰۰ تومان)  – D90 نیکون (۲،۸۰۰،۰۰۰ تومان)  – Alpha DSLR-A350 سونی
فرمت فیلم ۳۵ میلیمتری
این اندازه را اغلب full-frame یا قاب کامل می نامند و اشاره به این دارد که سنسور اندازه ای برابر با فریم استاندارد فیلم ۳۵ میلیمتری دارد. ساخت چنین سنسورهای بزرگی واقعا گران است، اما اثر فاکتور بزرگنمایی فاصله کانونی را از بین می برد. (اطلاعات بیشتر در بخش لنزها)
ابعاد: ۲۴ در ۳۶ میلیمتر
نمونه دوربین:  EOS-1D Mark III کانن – EOS 5D کانن (۷.۶۵۰.۰۰۰ تومان)D600 نیکون (۵،۷۰۰،۰۰۰ تومان)

کمی نکات گیک وار

رمز و راز اینکه چرا یک دوربین ۱۴ مگاپیکسلی DSLR به راحتی یک ببین و بگیر ۱۴ مگاپیکسلی را شکست داده و از میدان به در می کند، در اندازه بزرگتر سنسورها نهفته است. با توزیع همان تعداد پیکسل در یک فضای بزرگتر، پیکسل های بزرگتری در اختیار خواهیم داشت. این واحدهای تصویری بزرگتر نور بیشتری جمع می کنند و در نتیجه تصاویری با نویز کمتر ایجاد می نمایند. و از سویی هم دامنه دینامیکی وسیع تری را ثبت خواهند نمود.  لذا در ISOهای بالاتر علمکرد بسیار بهتری خواهند داشت.

این تصویر اندازه واقعی سنسورهای مورد استفاده در دوربین های دیجیتال را نشان می دهد.
خب، من به کدام سنسور و رزولوشن نیاز دارم؟
پاسخ کوتاه!
همه دوربین های DSLR امروزی رزولوشن کافی برای پوشش نیازهای وب و روزنامه ها را دارند. برای مجلات و چاپ های بزرگتر از ۴۰ در ۵۰ سانتی متری  با کیفیت بالا، به خصوص عکس هایی که آنها را برای جزئیات بیشتر برش می زنید، ۱۲ مگاپیکسل نقطه شروع خوبی است. عکاسان هنری و کسانی که به دنبال حداکثر جزئیات ممکن هستند، بهتر است به دنبال دوربین های DSLR با رزولوشن های بالاتر از ۱۴ مگاپیکسل باشند.
پاسخ طولانی
بگذارید کمی جمع و تفریق کنیم. فرض می کنیم که می خواهید عکس نهایی را با یک پرینتر جوهر افشان در اندازه ۸ در ۱۰ اینچ چاپ کنید.
قدم اول:
ابتدا باید رزولوشن خروجی لازم را محاسبه کنید.
پرینتر جوهر افشان تان با کیفیت ۲۴۰ پیکسل بر اینچ یا بالاتر عمل می کند.
قدم دوم:
رزولوشن خروجی را در ابعاد نهایی عکس تان ضرب کنید.
۸ اینچ در ۲۴۰ پیکسل بر اینچ = ۱۹۲۰ پیکسل عمودی لازم دارید.
۱۰ اینچ در ۲۴۰ پیکسل بر اینچ = ۲۴۰۰ پکیسل افقی لازم دارید.
قدم سوم:
طول و عرض را در هم ضرب کنید.
۱۹۲۰ در ۲۴۰۰ = ۴۶۰۸۰۰۰ یا به عبارتی ۴.۶ مگاپیکسل حداقل نیاز شما در این عکس است.
قدم چهارم:
برای برخی برش ها و اصلاحات عکس، کمی دست تان را بالا بگیرید.
مثلا اگر معمولا ۳۰ درصد عکس را بریده و دور می اندازید، ۳۰ درصد به میزان حداقل پیکسل مورد نیازتان بیفزایید.
۴.۶ مگاپیکسل در ۱.۳ = ۵.۹ مگاپیکسل
به خاطر داشته باشید:
دستورالعمل بالا وحی منزل نیست. اگر عکس تان کمی رزولوشن پایین تری داشت، با برنامه هایی همچون فوتوشاپ می توانید کمی آن را بهبود بخشیده و بالا ببرید. اما همیشه بهترین دوربین ممکن را بخرید.
و درباره گرد و خاک؟
هر بار که لنز دوربین را باز می کنید که لنز دیگری به جای آن ببندید، این خطر وجود دارد که غبار روی سنسور دوربین تان بنشیند. که در بهترین حالت برخی پیکسل های تان را می پوشاند و مجبور به رتوش عکس نهایی می شوید. و در حالتهای ناگوار می تواند از درون دوربین تان را به نابودی سوق دهد.
به جز اینکه در محیط های پر گرد و غبار، شنی یا با اشباع از ریزگرده های محیط زیستی عکاسی می کنید، در صورتی که همیشه با احتیاط لازم لنز دوربین را تعویض می کنید، لازم نیست چندان نگران غبار باشید.
از سویی هم اغلب دوربین های DSLR از تکنولوژی های ضدغبار و تمیز کننده لنز بهره می برند که با لرزش سنسور در ابتدا یا انتهای کار، ذرات را از آن می زداید.
ملاحظاتی در خصوص لنزهای دیجیتال SLR

ضریب فاصله کانونی

قبل از این گفتیم که اغلب دوربین های DSLR از سنسورهایی با اندازه APS بهره می برند که مقداری کوچکتر از فریم فیلم ۳۵ میلیمتری است. این موضوع باعث ظهور یک مفهوم گیج کننده می شود که آن را «درشت نمایی فاصله کانونی»، «ضریب فاصله کانونی»، «فاکتور کراپ» یا «فاکتور تبدیل لنزها» می خوانند. اگر به یاد داشته باشید، قبلا در ۵۰ ترفند ضروری عکاسی در بخش لنزها به این موضوع پرداخته بودیم. اما اجازه دهید اینجا هم یک درس کوچک فیزیک نور دوربین را با هم مرور کنیم:
مثال:
در D300 نیکون که از یک سنسور APS بهره می برد و ضریب فاصله کانونی آن ۱٫۵x است، لنز ۵۰ میلیمتری همان زاویه دیدی را به نمایش می گذارد که یک لنز ۷۵ میلیمتری روی فیلم ۳۵ میلیمتری دارد (۵۰*۱.۵=۷۵).
و از آنجایی که ما همیشه معمولا لنز های مان را با عملکرد ۳۵ میلیمتری شان می سنجیم، بهتر است بگوییم لنز ۵۰ میلیمتری هنگامی که روی دوربین D300 نیکون مورد استفاده قرار می گیرد، همچون یک ۷۵ میلیمتری عمل می کند.  و یک ۲۸ میلیمتری مانند ۴۲ میلیمتری پاسخگو است. یا یک ۲۰۰ میلیمتری همانند ۳۰۰ میلیمتری عکاسی می کند و مانند آن.
البته این ساده انگاری است که تنها تغییرات زاویه دید را در نظر بگیریم. اما قرار نیست که همانند یک دانشمند فیزیک نور به نبرد با لنزها و سنسورها بپردازیم.
به هر حال، ضریب فاصله کانونی تاثیری بر اعواج و انحراف ذاتی لنزهای واید ندارد. به بیان دیگر، اگر چه یک لنز ۳۳ میلیمتری روی دوربین D300 زاویه دیدی همانند یک مدل ۵۰ میلیمتری دارد، اما خصوصیات اعواج  آن باز هم همانند یک لنز ۳۳ میلیمتری است و قرار نیست در این خصوص کیفیت یک لنز نرمال و مناسب پرتره ۵۰ میلیمتری را به نمایش بگذارد.
مزایا: عکاسان ورزشی و حیات وحش دوست دارند که تمامی لنزهای شان بزرگنمایی بیشتر از آنچه روی فیلم ۳۵ میلیمتری دارند، در اختیارشان بگذارند. در اینجا لنزهای زوم ارزان قیمت همانند لنزهای تله فوتو گرانقیمت عمل خواهند کرد.
معایب: عکاسان منظره و معماری نمی توانند لنزی پیدا کنند که به اندازه کافی واید باشد که سوژه های شان در آن جای گیرند. مگر اینکه بتوانند از پس خرید مدل های فوق گران سوپر واید ۱۴ میلیمتری بر بیایند.
اگر از این همه جزئیات سرسام گرفته و آنها را دیوانه وار می دانید، یک راه حل ساده و بدون دردسر پیش روی تان، خرید دوربینی بسیار گران قیمت با سنسور فول فریم (از قبیل EOS 5D کانن – ۷،۶۵۰،۰۰۰ تومان ) است تا تمامی لنزهای تان همانند آنچه روی شان نوشته عمل کنند.

لنزهای «ساخته شده برای دیجیتال»

یک درس کوتاه دیگر از فیزیک نور دوربین:
یک لنز تصویر دایره ای را روی سنسور پشت خود می تاباند. این دایره تصویر باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا تمام سطح سنسور را پوشش دهد. در غیر این صورت با عکسی روبرو خواهید شد که گوشه ها و لبه های آن تاریک شده اند.

لنزهای ویژه APS دیجیتال

برخی کارخانه ها دست به تولید لنزهای «صرفا دیجیتال» می زنند که دایره تصویر کوچکتری را بر روی لنز پشتی منعکس می کند. این دایره تنها به اندازه ای بزرگ است که بتواند یک سنسور با اندازه APS را پوشش دهد. اما آنقدر گسترده نیست که برای فریم فیلم ۳۵ میلیمتری هم مناسب باشد. چیزی که لنزهای گذشته معمولا برای آن تولید می شدند.
از نظر تئوری کارخانه ها با این کار اندازه و وزن لنزها را کاهش داده و به همان اندازه هم هزینه تولید را کم می کنند. اما باید مراقب باشید که این لنزها روی دوربین های SLR آنالوگ یا دیجیتال SLR فول فریم تان قابل استفاده نیستند.
نمونه ها: لنزهای EF-S کانن – لنزهای DX نیکون

طراحی چهار سوم:

بر خلاف فیلم، هنگامی که اشعه های نور با زاویه مورب از لنز به سنسور می رسند، سنسورهای دیجیتال می توانند محصولات ناخواسته ای تولید کنند. یکی از مزیت های مهم فرمت چهار سوم این است که لنزهای آنها اشعه های نور را قبل از برخورد به سنسور از منشوری عبور داده و منکسر می کنند. اینگونه نور تا حد ممکن به صورت عمودی وارد سنسور شده و جلوی بسیاری مشکلات گرفته می شود.
البته قبل از قضاوت درباره این سیستم، باید به این نتیجه رسید که چنین مشکلاتی تا چه حد جدی هستند و باید به آنها اهمیت داد.
کارخانه های تولید کننده : المپوس و پاناسونیک

برخی دیگر از امکانات قابل توجه لنزها

تثبیت کننده یا لرزشگیر تصویر: این قابلیت در دوربین های کانن با عنوان IS، در دوربین های نیکون با عنوان VR و در دوربین های سیگما با نام OS شناخته می شود. مکانیسمی درون لنز است که لرزش های دوربین را تشخیص داده و بی اثر می سازد. و از این طریق تصاویری با تاری کمتر در عکاسی با سرعت شاتر پایین خلق می کند.
البته قابل ذکر است که بسیاری از کارخانه ها کم کم سعی می کنند تا سیستم لرزشگیر را به جای لنز به داخل بدنه دوربین بیاورند. این گونه دیگر لرزش گیر اپتیکال را با هر نوع لنزی در اختیار خواهید داشت.
فوکوس اولتراسونیک: USM در کانن، SWM در نیکون، HSM در سیگما، SWD در المپوس و SSM در سونی نامیده می شود. موتورهای پیزوالکتریک بدون صدایی، فوکوس سریع و قابل قبولی را برای تان فراهم می آورند.
اصلاح عیوب انکسار رنگی: UD در کانن، ED در نیکون، المپوس و سونی، APO در سیگما و LD در تامرون. شیشه های ویژه و گرانقیمتی که در یک یا چندین بخش از لنز مورد استفاده قرار می گیرند تا ایراد نوری با نام «انکسار رنگی» را برطرف کنند.  این ایراد به خصوص در لنزهای تله فوتو تا حد زیادی از شفافیت عکس می کاهد و باعث ایجاد حاشیه های رنگی با کنتراست بالا در لبه های تصویر می شود.
در هفته آینده به کارایی و قابلیت های دوربین های DSLR خواهیم پرداخت و با جزئیات بیشتری به این سوال جواب می دهیم که «چه دوربین DSLR مناسب هر یک از ما است».
منبع: narenji.ir

حمايت از ما

حمايت از ما


اگر اين وب سايت به شما کمک کرد ميتوانيد ما را مهمان يک فنجان قهوه کنيد
ساعتهاي زيادي صرف طراحي ، ترجمه و انتشار مطالب شده است. هزينه هاي زماني و ريالي براي هاستينگ داده شده است و ما نيز اسپانسري جز شما نداريم!

پيشاپيش از حمايت شما سپاسگزارم

تومان
×
يک فنجان قهوه مهمان شما! اگر از اين نوشته لذت برديد براي رفع خستگي ما ، يک فنجان قهوه مهمانمان کنيد!



شما هم میتوانید میلیونر شوید...
برچسب ها

عبدالرضا چاوشی

من عبدالرضا چاوشی ، عاشق عکاسی هستم و میخواهم با ارسال این مطالب به درک بهتر مردمم نسبت به این مطلب که عکاسی یک هنره نه یک شغل کمک کنم.

نوشته های مشابه

‫۳ نظرها

  1. سلام.
    من بیشتر به عکاسی مستند علاقه دارم و دوست دارم دوره عکاسی ببینم. به نظر شما با یک و سیصد چهارصد می شه دوربین خوبی خرید یا باید کلا قیدشو زد؟
    در حال حاضر هزینه ای که می تونم برای دوربین بذارم همین قدره. ممنون می شم راهنماییم کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

معادله امنیتی * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

دکمه بازگشت به بالا
کانال عکاسِ روز

هم اکنون می توانید کانال تلگرام ما را دنبال کنید.

عضویت در کانال بستن
بستن
بستن